X
تبلیغات
زولا

نماز

هدف خلقت و هدف دین ،نماز و یاد خداست
جمعه 28 مرداد‌ماه سال 1390

نشانه های نماز گزاران(6)

وَ الَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَفِظونَ(29)
إِلا عَلى أَزْوَجِهِمْ أَوْ مَا مَلَکَت أَیْمَنهُمْ فَإِنهُمْ غَیرُ مَلُومِینَ(30)
فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِک فَأُولَئک هُمُ الْعَادُونَ(31)
 و آنها که دامان خویش را از بى عفتى حفظ مى کنند.
 و آمیزش جنسى جز با همسران و کنیزان (که در حکم همسرند) ندارند ولى در بهره گیرى از اینها مورد سرزنش نخواهند بود.
 و هر کس ماوراء این را طلب کند متجاوز است  

 

هوالعلیم 

 

والله یقول الحق  

 

 از عجایب دوران انبیاء این است که مردان و یا زنان می توانستند همسر ملکی داشته باشند و مردان می توانسته اند همزمان دو نوع همسر داشته مانند آنچه در آیات فوق آمده ۱- ازواجهم و یا ۲- ماملکت ایمانهم  

یعنی شریک جنسی برای یک مرد می توانسته تا بی نهایت باشد . چند نمونه از قرآن  

لَا یَحِلُّ لَکَ النِّسَاء مِن بَعْدُ وَلَا أَن تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ أَزْوَاجٍ وَلَوْ أَعْجَبَکَ حُسْنُهُنَّ إِلَّا مَا مَلَکَتْ یَمِینُکَ وَکَانَ اللَّهُ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ رَّقِیبًا ﴿۵۲﴾  

از این پس دیگر [گرفتن] زنان و نیز اینکه به جاى آنان زنان دیگرى بر تو حلال نیست هر چند زیبایى آنها براى تو مورد پسند افتد به استثناى کنیزان و خدا همواره بر هر چیزى مراقب است (احزاب ۵۲) 

 

طبق دستور خدا پیامبر نمی توانسته زن جدید بگیرد اما گرفتن کنیز یعنی همسر درجه ۲ برای رابطه ی جنسی باز هم آزاد است و یک نفر بدون محدودیت می توانسته کنیز داشته باشد کماینکه مثلا امام حسن علیه السلام کنیزان بسیار داشته است  

 

حتی در حکمی عجیب یک فرد می تواند همسر درجه ی ۲ یعنی کنیز خود را به اشتراک بگذارد   

وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاء إِلاَّ مَا مَلَکَتْ أَیْمَانُکُمْ کِتَابَ اللّهِ عَلَیْکُمْ وَأُحِلَّ لَکُم مَّا وَرَاء ذَلِکُمْ أَن تَبْتَغُواْ بِأَمْوَالِکُم مُّحْصِنِینَ غَیْرَ مُسَافِحِینَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُم بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِیضَةً وَلاَ جُنَاحَ عَلَیْکُمْ فِیمَا تَرَاضَیْتُم بِهِ مِن بَعْدِ الْفَرِیضَةِ إِنَّ اللّهَ کَانَ عَلِیمًا حَکِیمًا ﴿۲۴﴾  

وَمَن لَّمْ یَسْتَطِعْ مِنکُمْ طَوْلًا أَن یَنکِحَ الْمُحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ فَمِن مِّا مَلَکَتْ أَیْمَانُکُم مِّن فَتَیَاتِکُمُ الْمُؤْمِنَاتِ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِإِیمَانِکُمْ بَعْضُکُم مِّن بَعْضٍ فَانکِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَنَاتٍ غَیْرَ مُسَافِحَاتٍ وَلاَ مُتَّخِذَاتِ أَخْدَانٍ فَإِذَا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَیْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَیْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنَاتِ مِنَ الْعَذَابِ ذَلِکَ لِمَنْ خَشِیَ الْعَنَتَ مِنْکُمْ وَأَن تَصْبِرُواْ خَیْرٌ لَّکُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ  

و زنان شوهردار [نیز بر شما حرام شده است] به استثناى زنانى که مالک آنان شده‏اید [این] فریضه الهى است که بر شما مقرر گردیده است و غیر از این [زنان نامبرده] براى شما حلال است که [زنان دیگر را] به وسیله اموال خود طلب کنید در صورتى که پاکدامن باشید و زناکار نباشید و زنانى را که متعه کرده‏اید مهرشان را به عنوان فریضه‏اى به آنان بدهید و بر شما گناهى نیست که پس از مقرر با یکدیگر توافق کنید مسلما خداوند داناى حکیم است  

و هر کس از شما از نظر مالى نمى‏تواند زنان [آزاد] پاکدامن با ایمان را به همسرى [خود] درآورد پس با دختران جوانسال با ایمان شما که مالک آنان هستید [ازدواج کند] و خدا به ایمان شما داناتر است [همه] از یکدیگرید پس آنان را با اجازه خانواده‏شان به همسرى [خود] درآورید و مهرشان را به طور پسندیده به آنان بدهید [به شرط آنکه] پاکدامن باشند نه زناکار و دوست‏گیران پنهانى نباشند پس چون به ازدواج [شما] درآمدند اگر مرتکب فحشا شدند پس بر آنان نیمى از عذاب [=مجازات] زنان آزاد است این [پیشنهاد زناشویى با کنیزان] براى کسى از شماست که از آلایش گناه بیم دارد و صبر کردن براى شما بهتر است و خداوند آمرزنده مهربان است 

 (نساء۲۴ و ۲۵)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

 

در ابتدای آیه خداوند می فرماید که با زن شوهر دار نمی توانید رابطه ی جنسی داشته باشید مگر از نوع ۲ یعنی کنیزان  و در آیه ی بعد یک مصداق آن را نشان می دهد و اگر کسی استطاعت هیچ نوع از دواجی(دائم و یا موقت) با زنان آزاد ندارد ، و حتی نمی تواند یک زن در جه 2 یعنی کنیزی را بخرد در این شرایط سخت می تواند یک کنیز را اجاره کند (همسر و کنیز اعتباری ) و با اجازه ی صاحب اش با او رابطه ی جنسی داشته باشد و البته این حکم عجیب که نوعی زنا برای افراد عادی حساب می شود فقط مخصوص کسانی است که ممکن است به گناه افتند. ( ذَلِکَ لِمَنْ خَشِیَ الْعَنَتَ مِنْکُمْ ) و اگر شخص بتواند صبر کند بهتر است(وَأَن تَصْبِرُواْ خَیْرٌ لَّکُمْ ) و در هرصورت خداوند بخشنده و مهربان است.